آی کبوتر که نشستی روی گنبد طلا                      تو که پرواز می کنی تو حرم امام رضا

      من کبوتر بقیعم با تو خیلی فرق دارم                     سرم رو به جای گنبد روی خاکها میذارم

      خونه ی قشنگ تو کجا و این خونه کجا                      گنبد طلا کجا قبرهای ویرونه کجا؟؟؟..

     . اونجا هر کی می پره طائر افلاکی می شه              تو بقیع بال و پر کبوترها خاکی میشه

      اون جا خادمها با زائر آقا مهربونن                              اینجا زائرها رو از کنار قبرها میرونن

     تو که هر شب می سوزه چهل چراغ ها دور و برت       به امام رضا بگو .. غریــــب تویی یا مـــادرت

   کی میگه که تو غریبی ؟ غریب عاشق نداره               روز و شب این همه عاشق رو خاکت سر میذاره

       غریب اونه ، تو بقیع شمع و چراغی نداره                     نه ضریح و نه حرم ، حتی رواقی نداره ....

                                                       

منبع:hoseynabady.blogfa.com 

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 خرداد 1388    | توسط: صادق    | طبقه بندی: شعر، دینی و مذهبی،     |
نظرات()